Kinezyterapia (gr. kinesis - ruch) - leczenie ruchem, gimnastyka lecznicza. Podstawą tej dziedziny fizjoterapii są ćwiczenia ruchowe. Ruch staje się środkiem leczniczym, mającym wpływ na cały organizm. Zadaniem kinezyterapii jest maksymalne usunięcie niesprawności fizycznej i przygotowanie do dalszej rehabilitacji, np. społecznej.Kinezyterapia dzieli się na miejscową i ogólną. Miejscowa - dotyczy bezpośrednio narządu zmienionego chorobowo i składają się na nią:
- ćwiczenia bierne ? wykonywane przez kinezyterapeutę lub aparat CPM (Continuous Passive Motion ? ciągły bierny ruch) bez czynnego udziału chorego;
- ćwiczenia izometryczne ? czynne napinanie mięśni bez zmiany ich długości;
- ćwiczenia czynno-bierne ? ruch wykonywany jest biernie, natomiast pacjent czynnie rozluźnia mięśnie;
- ćwiczenia samowspomagane ? pacjent siłą mięśni kończyny zdrowej wspomaga pracę osłabionych mięśni;
- ćwiczenia w odciążeniu ? wykonywanie ruchu przy odciążeniu ćwiczonego odcinka ciała;
- ćwiczenia czynne;
- wyciągi;
- ćwiczenia synergistyczne;
- ćwiczenia oddechowe.
Ogólna ? składa się z ćwiczeń części ciała nie objętych chorobą:
- ćwiczenia ogólnokondycyjne;
- ćwiczenia gimnastyki porannej;
- ćwiczenia w wodzie;
- sport inwalidów.
Kinezyterapia stosowana jest w schorzeniach i dysfunkcjach narządu ruchu, w zespołach bólowych kręgosłupa, po zabiegach operacyjnych, po udarach mózgu, po zawale serca, a także w okresie ciąży jako przygotowanie do porodu.